Helaas stonden we in onze eerste wedstrijd na deze lange periode gekoppeld aan de nr 2 in de competitie namelijk Olympia Haarlem in Haarlem. Nerveus als sinds lang geleden en zonder Tanja en de geschorste Dorina en Laura  begonnen we ondanks de harde tegenwind sterk. Na 5 minuten was het zelfs al raak, nadat Franca over rechts, op aangeven van Natasja, zomaar sterk doorstootte en met een harde schuiver de Haarlem keepster volledig kansloos liet. Olympia had geen antwoord op ons veel beter spel en hadden we het echter aan ons zelf te danken dat we niet binnen 20 minuten al op 0-3 stonden. Kansen te over maar hij wilde er gewoon niet in. Natuurlijk valt hij dan aan de andere kant. Lynn miste een lange bal en Haarlem spits van den  Manakker sloop slim achter onze verdediging en scoorde beheerst. (1-1) Er werd tegen de wind hard gewerkt maar het was toch duidelijk dat we na zo'n lange winterstop veel wedstrijdritme tekort kwamen. De rust kwam dan ook als een uitstekend moment om onder het genot van een kop thee even op adem te komen. 

Na de rust zou het met de wind mee makkelijker moeten gaan maar niets was echter minder waar. Ons spel was ondanks goede bedoelingen vooral slordig te noemen. Achterin stond het weliswaar goed waarbij vooral een compliment gegeven dient te worden aan onze verschillende backs Linda, Marith, Anne en Angeline  die de gevaarlijke Olympia spitsen ver van ons goal hielden. Na een knappe aanval over rechts kwamen we na 10 minuten zomaar via Deborah met een rollertje, na een voorzet van Franca, op voorsprong. 1-2. Echter voordat we het wisten stond het na een te weifelend ingrijpen van Lonneke bij een corner al weer 2-2. Daarna ging de strijd gelijk op, probeerden we het wel maar hadden we met te weinig stootkracht voorin het moeilijk om meer kansen af te dwingen. Toch sprong onze dug-out, trouwens helemaal gevuld met vrouwelijke supporters, 5 minuten voor tijd juichend op nadat Marceline (in haar eerste competitiewedstrijd van het seizoen) een voorzet van Franca prachtig verwerkte en spijkerhard van dichtbij inschoot 2-3. A-junior Nellie Kabalt werd nog ingebracht voor de licht geblesseerde Linda en was het vooral zaak de bal ver van ons eigen doel te houden. Nog 5 minuten werden alle pijntjes verbeten en ging er een luid gejuich op na het laatste fluitsignaal omdat we deze kostbare 3 punten in de race naar ons kampioenschap mee naar Bussum konden nemen. Nog mooier was in de kleedkamer het bericht dat we kregen dat mede-concurrent Roda'46 thuis tegen Maarssen met 1-2 onderuit was gegaan.

Vogende week een vroegertje naar het verre Andijk. hebben we nog wat recht te zetten van vorig jaar